درد عشقی کشیده ام که مپرس

زهرهجری چشیده ام که مپرس

گشته ام در جهان و اخر کار

دلبری برگزیده ام که مپرس

انچنان در هوای خاک درش

میرود اب دیده ام که مپرس

من بگوش خود از دهانش دوش

سخنانی شنیده ام که مپرس

سوی من لب چه میگزی که مگوی

لب لعلی گزیده ام که مپرس

بی تو درکلبه گدایی خویش

رنجهایی کشیده ام که مپرس

همچو حافظ غریب در ره عشق

به مقامی رسیده ام که مپرس            

                                              حافظ